Wczesnym ranen wyjeżdżam autobusem PKS z Rzeszowa do Bukowca – miejscowości w Bieszczadach do której zawsze bardzo chętnie wracam. Tam rozpoczyna się moja jednodniowa wędrówka po górach. Kilkanaście minut przed godziną 10 jestem na miejscu. W Bukowcu zatrzymuje się na dłuższą chwilę nad Solinką. Rzeka wraz z jednym z bieszczadzkich szczytów – Kiczorą oraz drzewami porastającymi jej zbocze tworzy niepowtarzalny klimat. O tej porze roku drzewa zachwycają różnorodnością kolorów, co przy błękitnym niebie wygląda niezwykle ładnie. Jest jednak dopiero wczesna jesień więc liście buków z czasem nabiorą jeszcze piękniejszych barw. Około 11 wyruszam z Bukowca do pobliskiej Terki, oraz na punkt widokowy przy zielonym szlaku. Dalej szlakiem chce dojść do Górzanki jednak szlak jest bardzo źle oznakowany. Idę jednak dalej i ku mojemu zdziwieniu dochodzę z powrotem do Bukowca co oznacza, że zgubiłem szlak. Zmieniam swoje plany i postanawiam wejść na Kiczorę. Szczyt jest niestety zalesiony więc widoki są praktycznie żadne. Gdzieś pomiędzy gałęziami drzew widzę taflę wody Zalewu Solińskiego. Po zejściu do drogi PKSem dojeżdżam do Polańczyka. Stąd ścieżką przyrodniczą ruszam w dalszą trasę by dotrzeć do zapory w Solinie. Gdy docieram w końcu na zaporę nie mam już zbyt wiele czasu do powrotnego autobusu więc przechodzę szybko na drugą stronę zapory i zaraz wracam. Siedząc w autobusie przeglądam zrobione zdjęcia i dochodzę do wniosku, że wyjazd choć samotny był bardzo udany :)