W 494 roku, gdy cesarz Hiaowena przeniósł stolicę Chin do miasta Luoyang rozpoczęły się prace rzeźbiarskie w jaskiniach Longmen. Proces ten trwał sukcesywnie około 400 lat.

W tym czasie Chiny zdążyły już zapomnieć o rządach Północnej dynastii Wei, rzeźbienie grot i figur przypadło więc w udziale dynastii Tang, kiedy to powstało około 2/3 wszystkich rzeźb. Jednak wraz z końcem dynastii Tang w IX wieku, zaprzestano dalszych prac. Do VII wieku nad wykonaniem rzeźb i figur pracowało ponoć 800 tysięcy kamieniarzy i rzeźbiarzy. Owocem ich pracy był ciąg 1352 jaskiń, 785 nisz skalnych oraz ponad 97 000 posągów Buddy.

Najwspanialszą ze świątyń, wyrzeźbionych w skale jest Jaskinia Dziesięciu Tysięcy Buddów. Na ścianach jaskini znajdują się tysiące małych figurek Buddy. Posążki te są kunsztownymi płaskorzeźbami wykonanymi z miękkiego wapienia, który pozwalał na bardzo szczegółowe oddanie kształtów postaci. Figurkom towarzyszą również wyrzeźbieni muzycy, grający na fletach, harfach, cymbałach czy innych instrumentach. W jaskini znajduje się również duży posąg Buddy, któremu towarzyszą czterej uczniowie.

Kolejnym godnym podziwu zespołem jaskiń są Groty Smoczej Jamy, posiadające najbogatszy wystrój rzeźbiarski w całych Chinach. Odwiedzając blisko 1300 grot, zobaczyć można buddyjskie rzeźby wewnątrz oraz na zewnątrz jaskiń. Największy zespół rzeźb znajduje się w Świątyni Fengxian. To niezwykłe arcydzieło rzeźbiarskie pochodzi z czasów dynastii Tang. W tej właśnie świątyni mieści się największa, licząca 17 metrów wysokości, główna figura Buddy, będąca kwintesencją rzeźby buddyjskiej w Chinach.

W grocie tej znajduje się również posąg wojownika – obrońcy Buddy, trzymającego pagodę w prawej ręce, prawą nogą zaś depczącego złego ducha. Poza wizerunkami Buddy oraz śladami jego kultu, Jaskinie Longmen przedstawiają również różne aspekty życia kulturalnego, politycznego oraz gospodarczego ówcześnie żyjących ludzi. Smutny jest jednak fakt, że te nadzwyczajne obiekty zostały częściowo zdewastowane, okradzione lub uległy naturalnemu zniszczeniu. W obecnej chwili podziwiać możemy wciąż dużą część jaskiń i grot, jednak przypuszczać można, że w przeszłości było ich dużo więcej, kto wie jakie jeszcze cuda w nich się kryły?

Większość istniejących do tej pory obiektów pochodzi z okresu od VII do X wieku, aby chronić te kamienne dzieła sztuki, władze lokalne przeniosły całą infrastrukturę turystyczną oraz zaplecze gastronomiczne do pobliskiej wioski. Zabroniono również wjazdu samochodami na teren jaskiń. Powstała w ten sposób naturalna cisza i spokój tego miejsca, napawa turystów chwilą wytchnienia od szybko pędzącego świata codziennego oraz chęcią do życia, co bez wątpienia stanowi dodatkową atrakcję dla zwiedzających. W 2000 roku, jaskinie w Longmen wpisane zostały na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Jagoda Pietrusiak

  Powrót   Dodaj do ulubionych